آب و فاضلاب در صنایع سیمان
آب در صنعت سیمان
صنایع سیمان بعنوان یکی مصرف کنندگان آب به شدت در حال گسترش میباشد. این موضوع در این صنعت کمتر مورد توجه واقع شده است. در حالیکه میتواند به عنوان یکی از مشکلات اساسی صنعت سیمان کشور در آینده مطرح باشد. این موضوع از دو جنبه زیر مد نظر میباشد:
1- مصرف آب: کشور ما با دارا بودن 90 میلیارد متر مکعب منابع آب و بیش از 60 میلیون نفر جمعیت با میانگین سالیانه 1500 متر مکعب آب برای هر نفر در مرز خشکسالی قرار دارد، مصرف آب شهری در ایران حدود 150 لیتر در شبانهروز است که مقدار 80 درصد آن با آلودگی BOD 5 به منابع زیرزمینی وارد میگردد.
2- با توجه به اینکه جهت هر تن سیمان حدود نیم متر مکعب آب مصرف میشود، جهت تولید سالیانه 40 میلیون تن سیمان، حدود 20 میلیون متر مکعب آب مصرف میگردد. با گسترش کارخانجات سیمان در مناطق مختلف، به ویژه در مناطق خشک، مشکل تأمین این حجم عظیم آب نمایان میگردد. به عنوان نمونه مطابق بررسی انجام شده در سیمان قائن روزانه حدود 2300 متر مکعب آب مورد نیاز است.
متاسفانه آب مصرفی در بیشتر صنایع، مجدداً به صورت آلوده یا نیمه آلوده به منابع زیرزمینی برگشته و آنها را نیز آلوده مینماید. آبی را آلوده میگویند که ترکیب یا شرایط آن بطوری تغییر یافته باشد که کمتر یا به هیچ وجه قابلیت استفاده معینی را نداشته باشد، حال آنکه به شرط سالم بودن، میتواند به این مصارف برسد.
فاضلاب در کارخانجات سیمان
چون مقدار آب در کرۀ زمین ثابت است لذا برای رفع کمبود آب در مناطق کمآب، مصرف مجدد آب فاضلابها امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. بنابراین با توجه به آلودگی کمفاضلاب صنعتی برگشتی کارخانجات سیمان و لزوم سرمایه گذاری کم برای تصفیه آن (لااقل بصورت محدود)، استفاده مجدد آن برای برخی از مصارف مناسب است. مواد معدنی جامد به علت هیدراته شدن به آسانی تهنشین شده و مواد آلی روغنی را نیز میتوان چربیگیری کرد. آب و فاضلابها برای استفاده و برای برگشت به محیط یا استفاده مجدد نیاز به تصفیه دارند. روشهای مختلفی برای تصفیه آبها و فاضلابها وجود دارد که بسته به مصارف آب و نوع آلودگی از این روشها استفاده میشود.
آب و فاضلاب در صنایع سیمان
آب در صنعت سیمان
صنایع سیمان بعنوان یکی مصرف کنندگان آب به شدت در حال گسترش میباشد. این موضوع در این صنعت کمتر مورد توجه واقع شده است. در حالیکه میتواند به عنوان یکی از مشکلات اساسی صنعت سیمان کشور در آینده مطرح باشد. این موضوع از دو جنبه زیر مد نظر میباشد:
1- مصرف آب: کشور ما با دارا بودن 90 میلیارد متر مکعب منابع آب و بیش از 60 میلیون نفر جمعیت با میانگین سالیانه 1500 متر مکعب آب برای هر نفر در مرز خشکسالی قرار دارد، مصرف آب شهری در ایران حدود 150 لیتر در شبانهروز است که مقدار 80 درصد آن با آلودگی BOD 5 به منابع زیرزمینی وارد میگردد.
2- با توجه به اینکه جهت هر تن سیمان حدود نیم متر مکعب آب مصرف میشود، جهت تولید سالیانه 40 میلیون تن سیمان، حدود 20 میلیون متر مکعب آب مصرف میگردد. با گسترش کارخانجات سیمان در مناطق مختلف، به ویژه در مناطق خشک، مشکل تأمین این حجم عظیم آب نمایان میگردد. به عنوان نمونه مطابق بررسی انجام شده در سیمان قائن روزانه حدود 2300 متر مکعب آب مورد نیاز است.
متاسفانه آب مصرفی در بیشتر صنایع، مجدداً به صورت آلوده یا نیمه آلوده به منابع زیرزمینی برگشته و آنها را نیز آلوده مینماید. آبی را آلوده میگویند که ترکیب یا شرایط آن بطوری تغییر یافته باشد که کمتر یا به هیچ وجه قابلیت استفاده معینی را نداشته باشد، حال آنکه به شرط سالم بودن، میتواند به این مصارف برسد.
فاضلاب در کارخانجات سیمان
چون مقدار آب در کرۀ زمین ثابت است لذا برای رفع کمبود آب در مناطق کمآب، مصرف مجدد آب فاضلابها امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. بنابراین با توجه به آلودگی کمفاضلاب صنعتی برگشتی کارخانجات سیمان و لزوم سرمایه گذاری کم برای تصفیه آن (لااقل بصورت محدود)، استفاده مجدد آن برای برخی از مصارف مناسب است. مواد معدنی جامد به علت هیدراته شدن به آسانی تهنشین شده و مواد آلی روغنی را نیز میتوان چربیگیری کرد. آب و فاضلابها برای استفاده و برای برگشت به محیط یا استفاده مجدد نیاز به تصفیه دارند. روشهای مختلفی برای تصفیه آبها و فاضلابها وجود دارد که بسته به مصارف آب و نوع آلودگی از این روشها استفاده میشود.